Rio de Janeiro

Osadnictwo w Rio

Na okolicznych, urodzajnych glebach nowi osad­nicy uprawiali głównie trzcinę cukrową - przez wiele lat było to podstawowe źródło dochodów miasta.

W 1660 roku Rio stało się administracyjną stolicą południowych prowincji portugalskiej Bra­zylii. W drugiej połowie XVII wieku liczba miesz­kańców Rio wzrosła do ośmiu tysięcy - tylko jedną trzecią z nich stanowili biali, reszta to Indianie i sprowadzeni z Afryki czarni niewolnicy. W 1698 roku odkrycie złota i diamentów w leżą­cym w pobliżu stanie Minas Gerais wywołało go­rączkę złota i napływ fali emigrantów z Europy. Rio stało się jedynym portem przeładunkowym złota w Brazylii. Monopol przyczynił się do gwał­townego rozwoju miasta - do 1749 roku Rio trzy­krotnie zwiększyło liczbę mieszkańców. W roku 1763 Portugalczycy przenieśli stolicę swojego wicekrólestwa z Bahia do Rio de Janeiro - w tym czasie metropolia rozrosła się już poza obręb pier­wotnych murów obronnych. Pod koniec osiemna­stego wieku Rio było już największym miastem kolonii - mieszkało w nim czterdzieści trzy tysiące ludzi. Jednocześnie jednak nastąpiło załamanie gos­podarcze - wydobycie złota spadało, a plantatorom trzciny cukrowej przybyła poważna konkurencja w Ameryce Środkowej. W 1796 roku eksport tego towaru spadł o połowę w porównaniu z poziomem z 1760 roku.

W pierwszej połowie dziewiętnastego wieku, dzięki rozwojowi upraw kawy, miasto ponownie weszło w okres prosperity. W 1808 r. portugalski

dwór, uciekając przed wojskami Napoleona, schro­nił się właśnie w Rio; w 1815 roku Brazylia zo­stała obwołana królestwem. W latach 1808-1816 wybudowano 700 nowych domów, rozpoczęły działalność: Drukarnia Królewska, Biblioteka Królewska, Teatr Świętego Jana, Akademia Sztuk Pięknych, Ogród Botaniczny i Bank Brazylii. Kie­dy w 1821 roku król Jan VI wrócił do Portugalii, 13,5 tysiąca budynków w Rio zamieszkiwało sto trzynaście tysięcy ludzi. W rok później Brazylia uzyskała niepodległość, a Rio de Janeiro zostało jej stolicą, pozostając do końca XIX wieku naj­większym miastem Ameryki Południowej.

Od tego czasu nieustannie poszerzał się asorty­ment eksportowanych towarów. Z Rio de Janeiro, które stało się głównym portem Brazylii, do Europy i Ameryki Północnej wypływały statki wyładowa­ne kawą, bawełną, cukrem i kauczukiem.